günler günlerin ardından
|
|
yaşanıyor hayat, günler geçiyor günlerin ardından sevmediğim bir şarkıcının sevdiğim şarkısındaki gibi, günler yarınların inşasında sağlam bir taşa dönüşüyor sıva diye sürülüyor aralarına hayaller bir miktar terle karışıp, geçiyor günler birbiri ardına terle karışan hayallerimizi ezerek bazen, düşünüyor insan hayallerinin bedelini yüklediği günlerin sonunda, mümkünlerine bakıyor derleyip hepsini sonraki gününü hangi mümkünlerini gerçek kılmaya adayacağına karar veriyor. insan her geçen günü ayrı bir nakış gibi işleyip koyuyor hayatına, bazen yapamıyor |
ince bir ipin üzerinde yürür gibi tek düşündüğü düşmemek oluyor bazen, dibine kadar batmamak sadece nefes alabilmek ya da bir nefes daha duyabilmek soğuk duvarların arasında, her gün başka bir mümkünle geliyor hayata ve yerleşiyor hiç sormadan. bazen düşünemiyor insan, soramıyor doğru soruları, bekleyemiyor bazen dayanamıyor, gerçeklerini hayallerine yetiştiremiyor tek mümkünü yoksunluk oluyor, hayallerinin yoksunluğunda geçiyor günler birbiri ardına
görüyor bazen insan, ördüğü duvarların üzerinden bakabiliyor, anlıyor gördükçe yoksunluk her hayatın mümkünü değişse de zamanları.
