öyle büyük ki dünya, küçücük mutfakta sarılıp ağlarken iki dünya birleşebilir ve kimse farketmeyebilir; öyle anlaşılmaz ki dünya, bütün seçeneklerin içinde tesadüfler kader olabilir ; öyle kalabalık ki dünya bütün yalnızları saklayabilir; öyle basit ki dünya bir ömürde tüm sırları çözülebilir; öyle küçük ki dünya  bütün hayatlar birbirine bağlanabilir, öyle yalan ki dünya bütün gerçekler bir anda […]

Read the rest of öyle güzel ki

“sevemiyorum ben” dedi; dağın eteklerine yapıştırılmış gibi duran küçük barakada bütün sesler birbirine karışmışken duyulmamak için söyleniyordu sanki her şey, duyulmasa güzel olacak şeyleri konuşmaya gelmiştik cevabına hazır olmadığımız sorularımızı sormaya.. masanın üzerindeki şeker kırıntılarını sayıyordum orada olduğumu unutmak için sıcak bir yaz gününde hayal ediyordum kendimi, ben ilk ne zaman sevmiştim nasıl öğrenmiştim duygularımı […]

Read the rest of sevmeye kurulu